MOSCHATOS TRAVEL, RHODES - GREECE

Η πόλη της Ρόδου

Η ιστορία της πόλης της Ρόδου αρχίζει το έτος 408 π χ. πριν από 2.400 χρόνια. Οι τρεις αρχαίες πόλεις-κράτη του νησιού, Κάμειρος, Λίνδος και Ιαλυσός, ένωσαν και συγκεντρώσαν τις δυνάμεις τους στη δημιουργία ενός νέου οικισμού. Μία νέα πόλη-κράτος που κατασκευάστηκε στη βόρεια περιοχή του νησιού. Η ίδρυση της πόλης της Ρόδου ήταν ένα σημαντικό ορόσημο για την ιστορία του νησιού. Μέσα σε μερικές δεκαετίες, η Ρόδος έγινε μια από τις ομορφότερες, ακμάζουσες και ισχυρές πόλεις της ιστορίας, χάρη στη στρατηγική, γεωγραφική θέση και το ναυτικό της.

Η νέα πόλη
Στην είσοδο του λιμανιού στο Μανδράκι, τον πιο γραφικό από τα τρία λιμάνια της πόλης, οι επισκέπτες καλωσορίζονται από δύο χάλκινα ελάφια πάνω σε δύο πέτρινους στυλοβάτες, οι οποίοι είναι τοποθετημένοι εκεί όπου πιθανώς στεκόταν ο περίφημος Κολοσσός της Ρόδου, και έχει γίνει το σύγχρονο έμβλημα του νησιού της Ρόδου.
Εκεί κοντά, στον μόλο βρίσκεται ο φάρος του Αγίου Νικολάου και οι τρείς παλαιοί ανεμόμυλοι. Τα πολυάριθμα μνημειακά κτήρια περιβάλλουν το Μανδράκι και είναι ένα συν στο μεγαλοπρεπές περιβάλλον του. Μεταξύ των άλλων η καινούργια Νέα Αγορά, ένα πολυγωνικό κτήριο με εσωτερικό προαύλιο, η αρχιεπισκοπική εκκλησία Ευαγγελισμός, το κεντρικό ταχυδρομείο, το Δημαρχείο, το θέατρο και η Νομαρχία (κτήριο από την ιταλική περίοδο). Όλα αυτά τα εντυπωσιακά κτίρια βρίσκονται κατά μήκος του λιμανιού. Δίπλα στο θέατρο κάποιος μπορεί να θαυμάσει το μουσουλμανικό τέμενος Murad Reis και το χαριτωμένο μιναρέ του. Στην βόρειο άκρη της πόλης στεγάζεται το ίδρυμα θαλάσσιας βιολογίας (ενυδρείο).

Η παλαιά πόλη
Οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη εγκαταστάθηκαν στην Ρόδο το 1309. Το τάγμα των Ιπποτών ιδρύθηκε στον 11ο αιώνα Μ.Χ. στην Ιερουσαλήμ και είχε αρχικά θρησκευτικούς σκοπούς, αλλά με τις σταυροφορίες απέκτησαν έναν στρατιωτικό χαρακτήρα.

Το σημαντικότερο ενός γύρου πόλεως είναι να επισκεφτεί κανείς την παλαιά πόλη της Ρόδου, μια πραγματική μεσαιωνική πόλη που κτίστηκε από τους ιππότες. Είναι μια περιτοιχισμένη πόλη έκτασης περίπου 4 χλμ. που κατοικείται ακόμα και σήμερα. Είναι μια από της λίγες καλά - συντηρημένες πόλεις του παρελθόντος. Είναι ένας λαβύρινθος με μεσαιωνικές αψίδες που γεμίζουν με τα καταστήματα που πωλούν είδη λαϊκής τέχνης. Οι επάλξεις είναι αδιαμφισβήτητα το καλύτερο παράδειγμα της οχύρωσης των μεσαιωνικών χρόνων. Τα πολυάριθμα μέρη ενδιαφέροντος περιλαμβάνουν το Παλάτι των Μάγιστρων, την περίφημη Οδό των Ιπποτών, το Αρχαιολογικό Μουσείο (που στεγάζεται στο μεσαιωνικό οικοδόμημα του νοσοκομείου των ιπποτών), το γκαλερί τέχνης, τις βυζαντινές εκκλησίες και τα μιναρέ.

Η αρχαία πόλη
Το Μόντε Σμιθ είναι το υψηλότερο σημείο της πόλης. Ο λόφος πήρε το όνομά του από τον Άγγλο Ναύαρχο Σερ SidneySmith, ο οποίος χρησιμοποιούσε το λόφο ως θέση επιφυλακής κατά τη διάρκεια του πολέμου με τους Τούρκους. Έχει καταπληκτική θέα στη θάλασσα και στην τουρκική ακτή απέναντι.
Σ’αυτό το λόφο βρίσκεται η Αρχαία Ακρόπολη της Ρόδου με το Στάδιο που χρονολογείτε από τον 2ο αιώνα π.Χ., ένα μικρό αρχαίο θέατρο και o ναός του Πυθίου Απόλλωνα στο υψηλότερο σημείο.
Με ότι απέμεινε από τις καταστροφές, ανοικοδομήθηκε ένα μέρος του Ναού από τους Ιταλούς.

Ο Κολοσσός της Ρόδου
Το όνομα του κολοσσού είναι γνωστό σε όλους. Η ιστορία του αρχίζει με την πολιορκία του Δημήτριου του Πολιορκητή τον διάδοχο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το 305 π χ. Με τα χρήματα που κέρδισαν από την πώληση των μηχανημάτων πολιορκίας του Δημήτριου, που είχε αφήσει πίσω όταν απέσυρε τον στρατό του, οι Ροδίτες αποφάσισαν να εκφράσουν την υπερηφάνεια τους για την μεγάλη νίκη τους, με την οικοδόμηση ενός θριαμβευτικού αγάλματος δώρο προς τιμή του αγαπημένου τους Θεού Ηλίου. Ο στόχος ορίστηκε στο γλύπτη Χάρη τον Λίνδιον, ο οποίος ήτο μαθητής του Λυσίπου, και χρειάστηκαν δώδεκα έτη (από 304 έως
292 π. χ.) για να τον τελειώσει.

Ο κολοσσός θεωρήθηκε ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου και ένα αριστούργημα της τέχνης και της εφαρμοσμένης μηχανικής, αλλά στερούμαστε τις αξιόπιστες πληροφορίες για την εμφάνιση και τη θέση του. Μια επιγραφή που βρίσκεται κοντά στο παλάτι των Μαγίστρων μας επιτρέπει να υπολογίσουμε το ύψος του σε περίπου 31 μέτρα. Οι περισσότεροι άνθρωποι φαντάζονται την εμφάνισή του σύμφωνα με τις γραμμές που απεικονίζονται (από την φαντασία) από το γαλλικό ταξιδιώτη Rottiers το 1826.
Λέγεται ότι ο Χάρης χάραξε τα άκρα χαλκού του αγάλματος επιτόπου, ένα κάθε χρόνο, χρησιμοποιώντας τεράστιες σωρούς γης, και κινούμενος προς τα πάνω από επίπεδο σε επίπεδο, μάλλον όπως κάποιος θα έχτιζε ένα σπίτι.

Ο παλαιός μύθος στον οποίο ο Rottier βάσισε το σχέδιό του, στο οποίο το άγαλμα στεκόταν πέρα από την είσοδο του λιμανιού και που τα εισερχόμενα σκάφη έπλεαν ανάμεσα στα πόδια του, πρέπει, διστακτικά, να εγκαταλειφθούν. Σήμερα μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι στάθηκε στο έδαφος (ο τρόπος που κατασκευάστηκε αυτό δείχνει) και ότι η πλέον πιθανή θέση που μπορεί να είχε σταθεί, ήταν στο προαύλιο του ναού του Ήλιου ο οποίος τοποθετήθηκε κοντά στο τρέχον μεγάλο Παλάτι των Μαγίστρων.

Εντούτοις, το άγαλμα ήταν ένα θαύμα μόλις εννέα ημερών, ή, για να ήμαστε ποιο ακριβείς, ένα θαύμα 66 ετών. Ένας δυνατός σεισμός το
226 Π.Χ. έσπασε τα γόνατά του και το έστειλε στο έδαφος.

Οι Ρόδιοι, φοβισμένοι για κάποια κατάρα, δεν τόλμησαν να το αντικαταστήσουν, και έμεινε εκεί όπου είχε πέσει για πολλούς αιώνες. Επιτέλους, το 653 π. χ. άραβες πειρατές υπό τις διαταγές του Moabiah, που επιτίθονταν στην περιοχή, μετέφεραν τα μέρη χαλκού στην ηπειρωτική χώρα ακριβώς απέναντι από το νησί και τα πούλησαν σε έναν εβραίο έμπορο. Λέγεται ότι 900 καμήλες χρειάστηκαν για να μεταφέρουν τον χαλκό. Ο μύθος συνδέθηκε τόσο στενά με το όνομα της Ρόδου που για αιώνες Έλληνες και Ευρωπαίοι ανάφεραν τους Ρόδιους σαν “Κολοσσιαίους”.